Anadolu'nun isyanı videosunu uzun süre önce görmeme rağmen, henüz izledim ve izlerken ağladım. Bir ülkenin halkının yöneticilerinden daha ileriyi görerek baktığı bir toplumun geleceğini, karar verme yetkisini elinde bulunduran mercinin kararlarının sonuçları açısından düşünemiyorum. Bu topraklarda uzun yıllar yaşamış olmanın verdiği tecrübe ile de doğa- insan birlikteliğinin, hangi koşullar altında uyumlu bir biçimde devam edebileceği deneyimiyle, halk buna karşı çıkıyor; ama burada sorun şu ki, istediğimiz kadar bağıralım, kimse bizi duymuyor; duysalar bile, tepeden inme bir yönetim anlayışıyla durumdan daha kötü duruma götüren muhteşem bir çözüm bulunmuş oluyor. En iyisi susmak mı?

O kadar kar yağıyor ki swiss otelin 20 yıl yazısı dahi gözükmemekte, boğazı görmek zaten mümkün değil, hareketli bir sis kümesi, inanılmaz bir rüzgar sesi, bir an pencere menteşelerinden çıkacak diye korkmaktayım. Biraz önce azıcıkta olsa içmiş olduğum şarabın lezzeti ve dışardan pencerenin, kanat ve kasasının arasındaki boşluktan sızan soğuk hava, bana kendimi iyi hissettirdi.

Andrei Tarkovsky 'In a word. the image is not a certain meaning. expressed by the director, but an entire world reflected as in a drop of water.'

Pallasma-Lived Space

Kalemi yanlış tutuyor olduğumu, 2 sene önce farketmiş olan ben hala, diğer insanlar gibi mi tutmalıyım, ki iki parmak arasında tutmak resim yaparken daha özgür kılıyor, yoksa hep tutmakta olduğum gibi mi tutmalıyım karar aşamasındayım. Bir türlü kalemi nasıl tutmam gerektiğine karar veremiyorum. Mimarların yazısı karakterinin çok şey demek olduğunu bildiğimden, bu kalemi tutupta eskizi yapan eli kıskanmıyor değilim.